Fenerbahçe’de Neyi Merak Ediyorum?
Sıkı bir Fenerli olarak son 2 maçta Sivas’ı, yani lig liderini darmadağın edişimiz hoşuma gitti tabii ki. Arkasından seyrettiğim Kayseri maçında da gördüğüm kadarı ile takım yeni bir ritim oturttu. Daha tempolu, daha savaşkan, daha yardımlaşmalı, ama en önemlisi kazanmak için oynuyorlar. Bunun ardında bir çok neden arayabiliriz tabii ki. Türkiye’de ki yaygın odak alanı takım tertibi ve dizilişi biliyorsunuz. Alex’i forvet arkasına kaydırmak, Semih’i forvete koymak, Emre’yi göbekte oynatmak gibi hamleler bence de takıma ciddi katkı sağladı, sağlıyor. Sonra belli ki kondisyonerlerimizde iyi iş yapıyor. Takım kolay yorulmuyor ve tempoyu düşürmüyor. Başkanın meşhur takımla konuşmaları ya da uyarılarına da atıftfa bulunanlar eminim vardır.
Bence bütün bunların rolü olmakla beraber, değişen bunlarla sınırlı değil. Takımın havası, ruhu, birbirine inancı değişmiş. Oyuncuların gol sonrası sevinçlerinden, gerginliğe varan hırslarından, hatta zaman zaman -Alex dahil-kendilerini kaybetmelerinden belli ki, takım yeniden “kaybetmeyi reddetmeyi” öğrenmiş. Peki böyle düşünüyorsan neyi merak ediyorsun diyeceksiniz. Merak ettiğim şu. Bunu kim yaptı, bu liderliği kim gösterdi? Benim de içinde bulunduğum iş alemine dönük tüm akademik çalışmalar gösteriyor ki, insanlar birincil olarak liderleri için çalışıyor, başarı için onları en çok doğru ve güçlü liderlik motive ediyor. Bunun için de çalışanlar (takım) ve lider arasında güçlü bir duygusal bağ kurulması, kurulabilmesi hayati önem taşıyor. Benim Fenerbahce ile ilgili gözlemim takım ile lider -yani Aragones- arasında bu bağın tam olarak kurulamadığı yönündeydi. Acaba bir şekilde Aragones -belki liderlik tarzını da uyarlıyarak- bu bağı kurmayı mı becerdi, yoksa futbolculardan biri bu işi üzerine alıp, bu liderliği ortaya koydu ve takımın ruhunu, DNA’sını mı değiştirdi? İşte bunu merak ediyorum…
